Dichtbundels

 Ghar ghar ke khel Het spel van huisje huisje
Saya Yasmine Amores is dichter, romanschrijver en kunstschilder.
In deze bundel gedichten vertelt zij over haar jeugd, over het spelen, springen en huppelen in de weiden, over het vangen van zoetwatervisjes, maar ook de intense vriendschap met de buren en later het pijnlijke gemis van hen.

    ānkhi mune dulār se bolāwe hamke Djin/ āwnā...āwnā re…/hāth milāwnā            re mun// āj ham samajhli/ Djin cāhat 
        rahā hamme.

       liefdevol riep Djin mij terug
       met de ogen gesloten tot spleetjes
       kom dan... kom dan lieve…
       geef me je hand toch liefje
       vandaag besef ik
       Djin hield van mij.
    
'Het woord gebruik is verbluffend eenvoudig en de zinnen met hun proza karakter waaieren helder en doeltreffend door middel van enjambementen over de verzen uit: in de menigte was ik alleen - altijd alleen/ onbezonnen ik, ik rende achter de dagelijks dingen/ en verstond mijn eigen verstand niet// moe van een hele dag spelen slapen de kinderen nu --'Wim Rutgers.

Foto auteur: Massoud Memar.
Vanwaar je dacht te vertrekken sta je geplantSaya Yasmine Amores is dichter, romanschrijver en kunstschilder.
'Het taalgebruik is subtieler geworden, de tegenstellingen geraffineerder:

      Maar toen u mij raakte
      zo licht en lief
      betastte de zon mijn ogen

Het is prachtig, prachtig. Hier hebben we een echt natuurtalent. -- In deze bundel onderzoekt de auteur de beperkingen van de taal met háár taal, die op een bijna bezwerende manier uiting geeft aan haar onvrede en verzet. Een paradox die een grote beeldende kracht krijgt. Voortdurend aanwezig in de gedichten is een onderstroom van weemoed en verlangen.'
 
        Ik raap je schaduw op
        om lief te hebben,
        iemand lief, lief te hebben

Hella S Haasse over haar roman Oude onbekenden: 'Zij heeft én het talent én de ambitie én de verhaalstof om een van de groten van de Surinaamse literatuur te worden!'

Foto auteur: Massoud Memar.
 ''Het is mooi hoe je de gedichten Echtverbintenis en Beminnen de overige poëzie laat omsluiten. Tussen beide liefdesgedichten in staan gedichten over pijn van vroeger (in relatie tot migratie), moeder, bruid-situaties en verlangen. Veel ongemak en verwarring. Dan is het mooi en begrijpelijk dat je in het eerste gedicht getuigt van het ‘anker’ in je leven. En in het laatste gedicht kom je daarop terug met ‘ankerpunten’. Bovendien laat je zien dat je wel tuimelt, maar opvang vindt in het web. Mooi gezegd. '' Dominee Simon van der Lugt''
 
 Foto auteur: Massoud Memar
Amores schrijft in het Sarnāmi als eerbetoon aan de voorouders die als Brits-Indische immigranten naar Suriname gingen.
'De moeizame geboorte van een Sarnami dichteres - of niet? (...) De eerste reden was dat vanaf het begin breed onderkend werd dat hier een bijzonder talent aan het woord was, een natuurtalent, iemand die niet schreef vanuit inzichten opgedaan door een gedegen hogere opleiding, maar recht uit het hart van de Hindostaan. Bijna spelenderwijs vervlocht dit talent de Hindostaanse cultuur in gedichten rijk aan metaforen:

     dur men hamār pāche ujālā bhāgal
     ek ghonghā ke pithi par
     
     ver achter mij vluchtte al het licht
     op de rug van een slak

En tegelijkertijd met een directe evocerende kracht in de manier waarop zij situaties neerzette:

     bahat āwe udāsi har rastā se
     ankhiyan khirkiyā tāke
     jaun khatkhatā hai hawā men

     de leegte stroomt van alle kanten toe
     en de ogen kijken naar het venster
     dat kleppert in de wind
De tweede reden was dat het een auteur in Suriname zélf was die meehielp het Sarnami reliëf te geven.' 

JD Visitor

1078